Przeprowadzone przez Efling badania na temat tabel płac w nowych umowach zbiorowych podpisanych przez związki zrzeszone w federacji BHM wskazuje na to, że rząd zgodził się na podwyżki procentowe dla grup o najwyższych płacach daleko przewyższające podwyżki w koronach stypulowane przez tzw. Lífskjarasamningur(Umowa zbiorowa mająca na celu polepszenie jakości życia społeczeństwa).

W drugim artykule wspomnianych umów zbiorowych związków BHM, wskazano, że podwyżki podczas trwania umów są takie same, jak w Lífskjarasamningur i wynoszą 68 tysięcy koron.

Znaczne, dodatkowe podwyżki w najwyższych płacach, jakkolwiek, wymienione są w tabelach płac, kiedy pod uwagę bierze się też załączone dodatkowe dokumenty do umów. Na temat tych podwyżek nie ma wzmianki w tekście umów zbiorowych.

Dodatkowe podwyżki dla pracowników z wyższymi płacami według stawek z tabel płacowych wyżej wspomnianych członków BHM dotyczy miesięcznych wypłat w zakresie pomiędzy 570 do 885 tysięcy koron przed podpisaniem umów. Podwyżki płac w tym zakresie wykraczają daleko ponad jednolitą podwyżkę nominalną w wysokości 68 tysięcy koron, która wynika z Lífskjarasamningur, i najwyższych wypadkach  wynoszą wiele ponad 100 tysięcy koron.

W przypadku płacy według stawki w przedziale 22 w BHM, całkowita kwota podwyżki płac wynosi 110.756 koron, co wynosi o 42.765 koron więcej niż nominalna podwyżka w koronach proponowana w Lífskjarasamningur.

Porównanie tabel płacowych pokazuje, że podwyżki wydają się być uzgodnione w taki sposób, aby żadna z najwyżej opłacanych grup nie otrzymała mniej niż 12,5 % całkowitej podwyżki w płacach podczas okresu trwania umowy. Rząd zatem przetworzył podwyżki płac z rynku prywatnego w podwyżki procentowe dla pracowników rządowych otrzymujących wyższe płace.

Dodatkowo, tabele płacowe związków BHM włączają nowe i wyższe progi płac, gdzie najwyższe podstawowe płace przekraczają 1 270 000. Wydaje się, że te progi płacowe również otrzymają podwyżki procentowe ponad te wynikające z Lífskjarasamningur. To oznacza, że pod koniec trwania umowy członek BHM w przedziale płacowym numer 22 otrzyma o 63% wyższą podwyżkę płac w koronach, niż pracownik na prywatnym rynku pracy, który otrzymuje płace zgodne z umowami zbiorowymi Eflingu, lub VR.

Badania Eflingu dotyczące umów zbiorowych członków BHM demonstruje zatem, że rząd już wynegocjował z grupami o wyższych płacach na islandzkim rynku pracy podwyżki ponad te, które stypulowane są w Lífskjarasamningur. Kwoty tych dodatkowych podwyżek są porównywalne do korekty płac, których Efling zażądał w imieniu nisko zarabiających pracowników zatrudnionych przez miasto Reykjavik.

Propozycja Eflingu dotycząca korekty płac nisko zarabiających pracowników miasta Reykjavik została surowo skrytykowana przez Federację Islandzkich Pracodawców SA za to, że nie jest w zgodzie z nominalnymi podwyżkami w koronach wypływającymi z Lífskjarasamningur. Burmistrz Dagur B. Eggertsson odnosił się do Lífskjarasamningur jako niezbędnego elementu do negocjacji umowy zbiorowej i używał go w celu uzasadnienia odrzucenia propozycji korekty najniższych płac wysuniętej przez Efling.

 

Processing...
Thank you! Your subscription has been confirmed. You'll hear from us soon.
Barátta fyrir betra lífi.
Vertu áskrifandi að fréttaskeyti Eflingar. Fáðu ferskar fréttir af baráttunni og réttindum þínum í tölvupósti.
ErrorHere