Select Page

Enn og aftur bera Samtök atvinnulífsins á borð þá firru að lausnin á kórónaveirukreppunni sé að skerða kjör láglaunafólks.

Í umræðuþættinum Víglínan síðastliðinn sunnudag heldur framkvæmdastjóri SA því fram að afleiðingar kórónaveirukreppunnar, sér í lagi atvinnuleysi, séu sök láglaunafólks.

Að hans dómi ber láglaunafólki að gefa frá sér kjarasamningsbundnar launahækkanir, til þess að hagur fyrirtækja geti vænkast.

Af þessu tilefni vill Efling minna á eftirfarandi:

  • Lágmarkstaxtar kjarasamninga stjórna ekki launamyndun í landinu. Minnihluti launafólks á almennum vinnumarkaði, sá lægst launaði, tekur kjör sín eftir þeim. Meirihlutinn er á markaðslaunum sem samið er um á einstaklingsgrundvelli. Atvinnurekendum er heimilt að endursemja við sitt starfsfólk um markaðslaun umfram lágmarkstaxta, að virtum fyrirvara.
  • Kjarasamningsbundin taxtalaun, lágmarkslaun hinna verst launuðu, eru einu launin á almennum vinnumarkaði sem ekki er hægt að endursemja um á þennan hátt. Þetta eru þau laun sem framkvæmdastjóri SA krefst nú sérstakra árása á og kennir um að séu valdur að atvinnuleysi. Það er mjög villandi kenning.
  • Hæstu lágmarkslaun í kjarasamningi Eflingar og SA eru nú 341.680 kr. á mánuði en það eru grunnlaun í dagvinnu fyrir hópbifreiðastjóra með 5 ára starfsaldur. Þau laun munu hækka um 24 þúsund þann 1. janúar 2021, fyrir skatt, og nemur hækkunin um 7%. Margir hópferðabílstjórar eru nú atvinnulausir. Þeir fá ekki vinnu þó launataxti þeirra verði frystur, heldur með endurkomu ferðafólks til landsins.
  • Langstærstur meirihluta íslenskra fyrirtækja er í blómlegum rekstri, og þau sem eru í vanda hafa notið ríflegrar aðstoðar úr ríkiskassanum einmitt til að geta staðið undir launagreiðslum. Sum fyrirtæki tengd ferðaþjónustu eru vissulega í alvarlegum vanda og hafa jafnvel hætt rekstri, en gjaldþrota fyrirtæki ráða þó ekki fólk í vinnu.
  • Í sínu eigin kynningarefni hafa Samtök atvinnulífsins bent á að sparnaður heimila hefur aukist á síðustu mánuðum. SA halda því fram að þetta sé til marks um „takmörkuð tækifæri til neyslu“ en í þeim orðum birtist algjör veruleikafirring SA gagnvart lífskjörum láglaunafólks. Fólk með 341.680 krónur í grunnlaun á mánuði sparar ekki; það eyðir hverri krónu í nauðsynjar sama þótt þau laun hækki um 7% milli ára. Sú hækkun mun í tilviki láglaunafólks leiða beint til aukinnar neyslu, ekki sparnaðar, og verða innanlandshagkerfinu dýrmæt örvun. Þetta hefur Efling hefur margítrekað bent á, sjá t.d. nýlega skýrslu „Leið Eflingar út úr kreppunni.“
  • Þeir sem fylla nú bankareikninga sína af sparnaði er stóreigna- og hálaunafólk af þeirri sömu stétt forréttindafólks og fer með völd í SA. Framkvæmdastjóra SA væri nær að biðla til þessara stéttbræðra sinna um að fjárfesta meira í atvinnuþróun eða auka neyslu í stað þess að vega að verkafólki með laun undir opinberum framfærsluviðmiðum.
Processing...
Thank you! Your subscription has been confirmed. You'll hear from us soon.
Barátta fyrir betra lífi.
Vertu áskrifandi að fréttaskeyti Eflingar. Fáðu ferskar fréttir af baráttunni og réttindum þínum í tölvupósti.
ErrorHere